Dom na bazie konstrukcją nawiązuje do tradycyjnego polskiego budownictwa zagrodowego o kamiennej podstawie. Zamierzona oszczędność formy to ukłon w kierunku otaczającej go natury.
Realizacja projektu sięga 2016 roku. Na przepięknie oświetlonej polanie na skraju lasu doszło wtedy do pierwszego spotkania inwestorów z architektem. Miejsce wydawało się idealną lokalizacją na spełnienie marzenia o domu otoczonym zielenią.
Kształt, klimat i energia działki od początku rozpalały wyobraźnię po obydwu stronach projektu.
„Lata płynęły, a temat projektu domu na skraju lasu ciągle do mnie wracał. Kiedy pracowałem nad tekstem o historii polskiego budownictwa wernakularnego, naszkicowałem własną interpretację współczesnego domu, czerpiącego z archetypu polskiej, wiejskiej chaty. Jego bazą była – często stosowana w naszej szerokości geograficznej – kamienna podstawa.”
Marek Frania
Prosty układ funkcjonalny domu podzielony został na strefę dzienną i sypialnianą. Przestronna i otwarta część dzienna wylewa się razem z tytułową bazą na zewnątrz. Wraz z podniesionym cokołem przypomina ona wizualnie zapomniane, znane dziś głównie ze skansenów, wyeksponowane fundamenty budynków.
Drewno użyte jest tu zarówno jako materiał konstrukcyjny, jak i wykończeniowy. Elewację budynku tworzy tytułowa żelbetowa baza pokryta drewnianymi listewkami. Aby zachować trwałość, a jednocześnie w naturalny sposób zmieniać swój wygląd wraz z upływającym czasem, listwy oraz inne elementy wykończeniowe z drewna zostały poddane obróbce termicznej.
Dom na bazie jest współczesną interpretacją tradycyjnej chaty, typowej dla naszej szerokości geograficznej. Już średniowieczni budowniczowie zorientowali się, że aby budynek zyskał na solidności, a jego żywot został przedłużony, bardzo ważnym jest, aby odseparować drewnianą strukturę budowli od podłoża. Stąd też budynki z drewna zaczęto wyposażać w kamienne, ceglane, a później betonowe fundamenty.
← wszystkie projekty„Projekt Domu na bazie wydaje nam się tak prosty i logiczny, że implementujemy ten tok myślenia w kolejnych realizacjach. Układ funkcjonalny może być w nich zupełnie inny, a wyraz architektoniczny dopasowany do lokalnych czy indywidualnych wymagań. Wyeksponowanie bazy fundamentowej i zabawa jej elementami pozostają jednak uniwersalnym zabiegiem.”
Marek Frania